De contrastentuin

Le jardin des contrastes

Deze tuin realiseert de eenheid van zon en maan .Hij verbindt de Yin en Yang. Hij is samengesteld uit twee delen, tegengesteld en complementair zoals de universele orde het wil. Aan de ene kant de zonneborder waar de warme kleuren exploderen. Het is het domein van de zintuigen. Het is licht, overvloed. Het is vuur, goud en koper. Het is onze bron van energie en het is hier dat de lente geboren wordt. Heel vroeg glinsteren de spirea en de euphorbia tussen de heldere bladeren van de groenblijvers. Later komen de pioenen : de goudgeel, met rood gevlekte “Souvenir de Maxime Cornu” en het spattende purper van de “Sang Lorrain”. In de zomer is de border minder spectaculair, maar dan rivaliseert het zware parfum van de magnolia met de geur van de rozen om ons te verleiden. Asters, heleniums, rudbeckias en sedums tonen hun kleine blauwe of bronzen sterren om de zon langer en langer te weerhouden als het mooie seizoen ten einde loopt.

Aan de andere kant, in de schaduw van de grote den, is het een meer ingehouden wereld. Het is het domein van de geest in al zijn stemmingen. Het kan de rede zijn : de strakke vormen wisselen af als om aan te geven dat alles verandert, alles transformeert. Maar het is ook een dagdroom : de druivelaar doet zich voor als waterval en kabbelt verder; het delicate parfum van Céline Forestier vermengt zich als een nevel in de ochtendmist, terwijl haar doorschijnende teint de kleur van honing aanneemt. Is het een roos ? Is het een vliedende schaduw, bijna onopgemerkt ? Of kan het een jonge,verliefde tovenares zijn, die magische kruiden komt plukken aan de voet van de boom der kennis ?