De maantuin

Le jardin lunaire

Hij vermomt zich met zilver, hij speelt met clair-obscur. D e volle maan op zijn hoogste punt doet hem glinsteren en als bij dageraad de melkwitte schijf verdampt, ontdekt men op het groene oppervlak van de bladeren de bleke, bevroren weerspiegeling van vergeten licht. Alles heeft hier een vrouwelijke natuur. Net zoals het licht van de maan enkel bestaat door de reflectie van het zonlicht, is het een spiegeltuin waar men de fantasiebeelden van zijn eigen geheime tuin kan laten openbloeien Het is een plaats van dromen en van het onbewuste, het Yin, waar we het eeuwig kind uit onze dromen ontmoeten.